Αρης Αλεξάνδρου Άη-Στράτης 1951

 

Παραλία άγιος Δημήτριος Ιούλιος 2012

 

 

Αρης Αλεξάνδρου

 

Άη-Στράτης 1951

Aπό τη συλλογή «Άγονος γραμμή» (1952)

 

Ποιητική

 

1

Αξίζει δεν αξίζει

στέλνω τις εκθέσεις μου σε χώρες που δε γ΄θνανε ακόμα

προδίνω τις κινήσεις ενός ήλιου

που πέφτει την αυγή δίπλα στις μάντρες

επικυρώνοντας με φως

τις εκτελέσεις

 

2

Η κάθε μου λέξη

αν την αγγίξεις με τη γλώσσα

θυμίζει πικραμύγδαλο.

Απ’ την κάθε μου λέξη

λείπει ένα μεσημέρι με τα χέρια της μητέρας δίπλα στο ψωμί

και το φως που έσταζε απ’ το παιδικό κουτάλι στην πετσέτα.

 

3

Η μόνη ξιφολόγχη μου

είταν το κρυφοκοίταγμα του φεγγαριού απ’ τα σύννεφα.

Ίσως γι’ αυτό δεν έγραψα ποτέ

στίχους τελεσίδικους σαν άντερα χυμένα

ίσως γι’ αυτό εγκαταλείπουν ένας-ένας τα χαρτιά μου

και τους ακούω στις κουβέντες όσων δε μ’ έχουνε διαβάσει.

 

 

 

Leave a Reply